भद्रावती:-विस वर्षांनंतर लोकमान्य विद्यालयाच्या एका वर्गातील विद्यार्थ्यांचा भावनिक पुनर्मिलन समारंभ आज शहरातील एका निवडक स्थळी झाला. व्हॉट्सअप ग्रुपमधील शेकडो मित्रांमधून २० जणांनी आपल्या नोकरी, व्यवसायाला एक दिवसाचा विराम देऊन या समारंभात सहभाग घेतला.
यावेळी जुन्या आठवणींना उजाळा मिळाला, सांस्कृतिक कार्यक्रमांचे आयोजन करण्यात आले आणि एकमेकांशी मनसोक्त गप्पा-गोष्टी झाल्या.
या समारंभात २००० ते २००१ दरम्यानच्या नोकरी, व्यवसाय आणि कौटुंबिक सुख-दुःखाच्या प्रसंगांचे कथन करण्यात आले.
नुकताच निधन झालेल्या मित्रांना श्रद्धांजली वाहण्यात आली.
यावेळी सागर कोल्हटकर यांनी मित्राच्या परिवाराला सुख-दुःखात सर्व मित्रांनी मिळून मदत करावी, असे मत व्यक्त केले.
समारंभाचे नियोजन आशिष किटे, श्रीकांत कुंभारे आणि स्नेहल दैवलकर यांनी केले.
सूत्रसंचलन शंकर बोरघरे यांनी केले, तर आभारप्रदर्शन दिपक रोहणे आणि सुशांत कांबळे यांनी मानले.
या प्रसंगी प्रफुल सुरस्कर, अजीता आगबत्तलवार, शैलैश हनुमंते, संदिप खरे, विशाल तोतडे, शेषराव जिवतोडे, नितेश वैद्य, पंकज मत्ते आणि इतर अनेक मित्र उपस्थित होते.
या समारंभात विद्यार्थ्यांनी आपल्या विद्यालयीन दिवसांच्या आठवणींना उजाळा देण्यासाठी विविध सांस्कृतिक कार्यक्रमांचे आयोजन केले. गाणी, नाटक, व्यंगचित्रे आणि विद्यार्थ्यांच्या जुन्या फोटोंची प्रदर्शने यांमध्ये भावनांचा उद्रेक झाला. एकमेकांशी गप्पा-गोष्टी करताना जुन्या वर्गातील शिक्षकांच्या आठवणी, विद्यालयातील खेळ, वर्गातील घटना आणि विद्यार्थ्यांच्या वैयक्तिक जीवनातील बदलांची चर्चा झाली.
नुकताच निधन झालेल्या मित्रांना श्रद्धांजली वाहण्यात आली. यावेळी सागर कोल्हटकर यांनी मित्राच्या परिवाराला सुख-दुःखात सर्व मित्रांनी मिळून मदत करावी, असे मत व्यक्त केले.
यामुळे वर्गमित्रांमधील बंधन आणखी घट्ट झाले आणि सामाजिक जबाबदारीची भावना व्यक्त झाली.
समारंभाचे नियोजन आशिष किटे, श्रीकांत कुंभारे आणि स्नेहल दैवलकर यांनी केले. सूत्रसंचलन शंकर बोरघरे यांनी केले, तर आभारप्रदर्शन दिपक रोहणे आणि सुशांत कांबळे यांनी मानले. या प्रसंगी प्रफुल सुरस्कर, अजीता आगबत्तलवार, शैलैश हनुमंते, संदिप खरे, विशाल तोतडे, शेषराव जिवतोडे, नितेश वैद्य, पंकज मत्ते आणि इतर अनेक मित्र उपस्थित होते.
तसेच विस वर्षांनंतर वर्गमित्रांचा पुनर्मिलन समारंभ हा फक्त एक सामाजिक कार्यक्रम नव्हता, तर एक भावनिक बंधन आणि सामाजिक जबाबदारीचा प्रतिकात्मक क्षण होता. यामुळे विद्यार्थ्यांमधील बंधन आणखी घट्ट झाले आणि सामाजिक जबाबदारीची भावना व्यक्त झाली.
